تبليغاتX
برای زندگی

به طواف کعبه رفتم

    به حرم رحم ندادند

    که برون در چه کردی

   که درون خانه آیی

 

بگير از من تو اين دل ياد بودي

     که تنها لايق اين دل تو بودي

      هزاران خواستند اين دل بگيرند

        ندادم چون عزيز دل تو بودي

 

مهر از همه بريدم تا مهربان بمانى ---  نا مهربان تو رفتى با ديگران بمانى

۰

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386ساعت 23:34  توسط دوستان  | 

زندگی حکایت مرد یخ فروش است که از او می پرسند فروختی؟ گفت نخریدند,تمام شد

 

  باتوحکایتی دگراین دل ما بسر کند --- شب سیاه قصه راهوای تو سحر کند

      باور ما نمی شود در سر ما نمی رود --- وز گذر سینه ما یار دگر گذر کند

 شکوه بسی شنیده ام از دل درد کشیده ام --- کور شوم جز تو اگر زمزمه ای دگر کنم

مقصد و مقصودم تویی عشقم و معبودم تویی --- از تو حذر نمی کنم سایه مگر سفر کند

           چاره کار ما تویی یاور و یار ما تویی --- توبه نمی کند اثر مرگ مگر اثر کند

      مجرم آزاده منم تن به جزا داده منم --- قاضی درگاه تویی حکم سحر گاه تویی

.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم مرداد 1386ساعت 18:27  توسط دوستان  | 

سهم من از تو دوریه

تولحظه های بی کسی

قشنگی قسمت ماست

که ما به هم نمی رسیم

 

دلت دریا برای ما كن ای دوست

                                               مرا در واژه ها پیدا كن ای دوست

        مرا با خود ببر زین موج وحشت

                                               نگاه خسته ام امضا كن ای دوست

 

ما شقایق های باران خورده ایم

 سیلی ناحق فراوان خورده ایم

 ساقه احساسمان خشکیده است

 زخم ها از تیغ وطوفان خورده ایم

 

+ نوشته شده در  جمعه پنجم مرداد 1386ساعت 12:5  توسط دوستان  | 

یادگار ی از سجاد

آدمک آخر دنیاست،بخند --- آدمک مرگ همین جاست،بخند

آن خدائی که بزرگش خواندی --- به خدا مثل تو تنهاست،بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد --- شوخی کاغذی ماست،بخند

فکرکن درد تو ارزشمند است --- فکر کن گریه چه زیباست،بخند

صبح فردا به شبت نیست که نیست --- تازه انگار که فرداست،بخند

راستی آنچه به یادت دادیم --- پر زدن نیست که درجاست،بخند

آدمک نغمه ی آغاز نخوان --- به خدا آخر دنیاست،بخند

 

یادگاری از حمید

در ديارى كه مردانش ز نامردى

عصا از كور مى دوزدند

منه خوش باور ساده

محبت جستجو كردم

 

یادگاری از مست راستین

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم

وقت پرپر شدنش ساز و نوایی نکنیم

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست

گر شکستیم زغفلت من و مایی نکنیم

.

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم مرداد 1386ساعت 13:2  توسط دوستان  |